Vrijstelling buitenlands kenteken ruimer toepasbaar

De Hoge Raad heeft de voorwaarden voor toepassing van de BPM-vrijstelling voor werknemers met een buitenlands gekentekende auto verruimd.

Voor de vrijstelling van BPM voor een auto met buitenlands kenteken gelden voor werknemers de volgende eisen:
- de auto wordt in Nederland alleen gebruikt door de werknemer zelf of zijn inwonende gezinsleden;
- de werkgever heeft een schriftelijke verklaring verstrekt waarin hij aangeeft dat de auto aan de werknemer ter beschikking is gesteld en hoofdzakelijk is bestemd voor de uitvoering van de werkzaamheden buiten Nederland,
- de werknemer heeft op grond van zijn arbeidsverhouding met de werkgever geen keuze in het land van registratie,
- de vrijstelling moet voor de aanvang van het weggebruik worden aangevraagd.

Aan de tweede eis was vóór 1 maart 2007 nog toegevoegd “alsmede voor persoonlijk gebruik, gebruik door inwonende gezinsleden daaronder begrepen”.
Blijkens de toelichting op deze wijzing per 1 maart 2007 betrof dit echter slechts een redactionele wijziging. Het nieuwe arrest heeft dus ook betrekking op de huidige situatie.

De concrete invulling van deze eis dat de auto hoofdzakelijk is bestemd voor de uitvoering van de werkzaamheden buiten Nederland was echter nog onduidelijk.
De belastingdienst gaf in haar Leidraad BPM de uitwerking dat dit betekende dat van het totale gebruik van de auto (inclusief privé-gebruik, maar exclusief woon-werkverkeer) 50% of meer zakelijk in het buitenland moest plaatsvinden.

De Hoge Raad heeft met verwijzing naar de voorgangers van deze vrijstellingsbepaling nu echter bepaald dat “hoofdzakelijk” betekent: 70% en de vrijstelling van toepassing is als het zakelijke gebruik voor ten minste 70% in het buitenland plaatsvindt. De mate van privé-gebruik, in Nederland of in het buitenland, speelt daarbij totaal geen rol.

Bron: AMD automotive fiscalisten