Vakantierit naar Spanje was toch taxivervoer

Taxibedrijven kunnen voor hun taxi’s een verzoek tot teruggaaf van de BPM indienen. Aan die teruggaaf zijn echter strenge voorwaarden verbonden. Zo geldt de eis dat de taxi voor 90% of meer voor taxivervoer moet worden gebruikt. Geldt een rit met familie naar Spanje daarbij ook als taxivervoer? De rechter beantwoordde die vraag onlangs bevestigend.

Het betreffende taxibedrijf had drie verschillende auto’s in gebruik. Met twee van deze auto’s zijn door de ondernemer zelf in verschillende jaren grote vakantieritten naar Spanje gemaakt. Per vakantie ging het om ongeveer 3500 km, waarvoor € 2275 als omzet in de resultatenrekening werd verwerkt. De inspecteur constateerde dat in die jaren niet is voldaan aan het 90%-criterium, waardoor er twee keer een gehele jaartermijn aan BPM werd gecorrigeerd (€ 6.121 resp. € 5.662). Dat zouden dure vakantieritten worden…

Voor de beoordeling van het geschil over deze naheffing, is van belang wat er moet worden verstaan onder 'taxivervoer in de zin van de Wet personenvervoer 2000'?
Artikel 1, aanhef, onderdeel j van de Wet personenvervoer 2000 (hierna: Wet PV) luidt:
'In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
(...) j. taxivervoer: personenvervoer per auto (...) tegen betaling;'.

Getoetst aan deze definitie, vormen de ritten naar Spanje volgens de rechter zonder twijfel taxiritten, nu bij deze ritten personen tegen betaling zijn vervoerd. Voor de BPM komt daar echter volgens de jurisprudentie nog de eis bij dat de ritten als vergunningplichtig vervoer aangemerkt moeten worden. Daarbij is voor de Wet PV van belang dat de betalingen voor dat vervoer de kosten van de auto en eventuele bijkomende kosten voor dat vervoer te boven gaan. De taxi-ondernemer heeft gesteld dat de door hem voor de Spaanse ritten in rekening gebrachte bedragen zakelijke vergoedingen betreffen. De Inspecteur heeft dit niet weersproken. Verder stelt de rechter vast dat niet is gebleken dat enige bepaling van de Wet PV mee zou brengen dat de Spaanse ritten niet als vergunningplichtig taxivervoer in de zin van die wet zouden gelden.

Tot slot vindt de rechter het niet zijn taak eventuele gebreken in de wet te repareren: “Indien de wetgever al voor toepassing van artikel 16 Wet BPM een afwijkende of meer genuanceerde begrenzing van het begrip taxivervoer voor ogen zou hebben gehad, dan heeft hij dit niet in de wettekst van artikel 16 BPM - die zich beperkt tot een verwijzing naar de in de Wet PV gegeven omschrijving - tot uitdrukking gebracht. Het is aan de wetgever om een eventueel aanwezig geachte lacune op te heffen”.