Normen voor fiscale vrijstellingen worden strikt uitgelegd

De normen die van toepassing zijn op de fiscale regelingen voor zuinige auto’s worden strikt uitgelegd. Dat blijkt bijvoorbeeld uit een recente uitspraak van de Rechtbank in Breda over de toepassing van het verlaagde MRB-tarief op een oudere Toyota Prius.
Het ging in deze zaak om iemand die in maart 2001 een nieuwe Toyota Prius aanschafte. Deze Prius had een CO2-uitstoot van 120 gram per kilometer.

Vanaf 1 april 2008 geldt een half MRB-tarief voor dieselpersonenauto’s met een CO2-uitstoot van niet meer dan 95 gram/km en voor andere personenauto’s mits de CO2-uitstoot daarvan niet hoger is dan 110 gram/km. Vanaf 1 april 2009 is dat tarief opnieuw verlaagd (tot een kwart tarief) en vanaf 2010 wordt dit een algehele vrijstelling. Deze normeringen sluiten qua aantal grammen uitstoot aan bij de grenzen van de 14%-bijtelling in de loon- en inkomstenbelasting.

Deze lagere MRB-tarieven zijn op een nieuwere Toyota Prius veelal van toepassing. De Prius uit 2001 valt er echter nog buiten. Deze eigenaar was echter van mening dat het lagere tarief “op morele en ethische gronden” op hem ook van toepassing zou moeten zijn.

De rechter denkt daar echter anders over. Afgezien van het feit dat de rechter volgens een al uit 1829 stammende wet “de innerlijke waarde of billijkheid van de wet niet mag beoordelen”, stelt de rechter dat de wetgever blijkens de toelichting heeft bedoeld om het lagere tarief alleen van toepassing te laten zijn op auto’s die voldoen aan zeer strenge eisen voor de CO2-uitstoot. Daar wordt strikt aan vastgehouden. Als de CO2-uitstoot hoger is dan de gestelde normen, geldt het hogere MRB-tarief.