Dwangsom voor belastingdienst kan hoog oplopen

In de rechtspraak beginnen de eerste fiscale zaken te spelen over de nieuwe regeling over de dwangsom bij het niet tijdig nemen van een beslissing door de belastingdienst.

Vanaf 1 oktober 2009 geldt de “Wet dwangsom bij niet tijdig beslissen”. Hierin is geregeld dat men in bepaalde gevallen recht heeft op een vergoeding als de overheid te laat een besluit neemt op een verzoek of bezwaarschrift. Daarnaast kan dan via de rechter een besluit worden afgedwongen.

Bij bezwaarschriften geldt als uitgangspunt een beslistermijn van 6 weken. Deze termijn begint te lopen vanaf de einddatum van de termijn waarbinnen bezwaar kan worden gemaakt. Ook kan de beslistermijn voor maximaal 6 weken worden verlengd. Bij het beslissen op een verzoek, bijvoorbeeld het verzoek om teruggaaf van BPM bij export van een auto, geldt niet altijd een specifieke wettelijke termijn. De algemene termijn bedraagt dan 8 weken.

Na deze termijnen kan de belastingdienst “in gebreke gesteld worden”. Op de website van de belastingdienst staat daarvoor een formulier. Er moet dan alsnog binnen twee weken beslist worden. Gebeurt dat niet, dan hebt u automatisch recht op een dwangsom, die kan oplopen tot € 40 per dag (met een maximum van € 1.260). Ook kunt u de zaak dan voorleggen aan de rechter.
Dat gebeurde in een recente zaak over het niet beslissen op een teruggaaf van BPM bij export ook. De rechter besliste dat de belastingdienst alsnog binnen twee weken moest reageren. Bovendien kan de rechter daar ook een dwangsom aan verbinden. In dit geval werd een dwangsom opgelegd van € 100 per dag dat een beslissing uitbleef, met een maximum van € 15.000. De rechtbanken hebben onderling het beleid afgesproken dat een nog hogere dwangsom mogelijk is, als er een ‘sterke prikkel’ nodig is, bijvoorbeeld ‘vanwege gebleken weigerachtigheid van het bestuursorgaan’ of vanwege het grote belang. In dat geval is het maximumbedrag zelfs € 37.500.