Belastingdienst verduidelijkt de regels voor een garagevergoeding

In 2011 is in de loonbelasting de zg. werkkostenregeling ingegaan. Als deze regeling wordt gebruikt, is er een belastingvrije speelruimte van 1,4% van de totale loonsom per bedrijf voor vergoedingen of voor verstrekkingen van loon in natura. De vraag is wat deze regeling betekent voor parkeerkosten van de auto van de zaak. Daarover ontstaat steeds meer duidelijkheid.

Onder de nieuwe werkkostenregeling geldt het uitgangspunt dat alle met de auto van de zaak samenhangende kosten zijn aan te merken als ‘intermediaire kosten’. Dat zijn kosten die eigenlijk thuishoren bij de werkgever, maar door de werknemer worden voorgeschoten. Ze mogen daarom ook belastingvrij vergoed worden. Dit gaat dan niet ten koste van de 1,4%-ruimte. Parkeerkosten vallen in principe ook onder deze regeling. Of het gaat om losse parkeerkaartjes of om een op kenteken gestelde parkeervergunning maakt daarbij niet uit.

Het verstrekken van een vergoeding voor het stallen van de auto van de zaak in de garage bij de woning van de werknemer kan in heel specifieke gevallen ook belastingvrij. Het door de fiscus uitgegeven Handboek Loonheffingen 2011 bevatte op dat punt een fout. Dat heeft de belastingdienst recent hersteld. De tekst suggereerde een ruimere vergoedingsmogelijkheid dan er in werkelijkheid is en is daarom verduidelijkt. Bedoeld is namelijk dat een onbelaste stallingsvergoeding alleen mogelijk is als het gaat om een garage die uitsluitend voor het stallen van de auto van de zaak wordt gebruikt. In de praktijk zal de garage echter meestal ook aan de werknemer ter beschikking blijven staan voor privédoeleinden. In dat geval behoort de vergoeding tot het loon. Wel kan dit onbelast blijven voor zover er in de bovengenoemde 1,4% nog ruimte bestaat.